AI luidt het tijdperk van de makers in
Op de Power BI Gebruikersdagen in de Jaarbeurs was er dit jaar een speciale rij voor de stands van zzp’ers.
Standjes van twee bij twee meter, met een statafel en een bak gratis pennen. Thijs Jochems had er ook zo’n standje. Alleen stond er bij hem de hele dag een rij.
Hij had er een Cluedo-achtig moordspel neergezet: Who killed the Power BI dashboard? Iedereen die met Power BI werkt, kent het gevreesde telefoontje dat de rapportage het niet meer doet. Er is altijd een oorzaak. Iemand heeft een bestand verplaatst of een kolom hernoemd. Thijs maakte er een spel van.
Je kreeg een scenario. Op de stand stonden drie getuigen: een oude bakelieten telefoon (de receptionist, die ziet alles), een koffiebeker (de stagiair, die haalt alleen maar koffie en hoort dus veel) en een spuitbus (de schoonmaker). Die ondervroeg je op je eigen telefoon. Had je een vermoeden, dan legde je drie houten pasjes neer: dader, wapen, locatie. Klopte de combinatie, dan stopte de klok.
Hier zie je de stand in actie, in de video die Thijs op LinkedIn zette.
Ik ga hier dus ontzettend van aan 😁.
Mijn kabeltje uit deze aflevering
Thijs heeft er zo’n 400 uur in zitten. Zonder AI waren het er volgens hem eerder 4000 geweest. Dat hele spel ga ik hier dus niet uitleggen 😇. Wat bij mij bleef hangen, was één verbinding: hoe een houten pasje op een tafel iets laat gebeuren op een scherm.
Thijs noemt dat zelf het sleuteltje: “Hoe kan ik nou van iets fysieks naar iets digitaals?” Daar had ik in de aflevering beter op moeten doorvragen. Dus heb ik hem later nog even gebeld.
Het antwoord is NFC. Dezelfde techniek als je hotelpasje, of je telefoon bij de kassa.
Twee manieren om een NFC-tag te gebruiken
Een NFC-tag is een chipje in een sticker, pasje of sleutelhanger. Je kunt die NFC-tags op twee manieren gebruiken. Met een eigen reader, en met elke moderne telefoon.
1. De tag geeft een nummer, je laptop beslist
Elke tag heeft een eigen, uniek nummer. Thijs kocht een USB NFC-lezer en sloot die aan op zijn laptop. Claude schreef een Python-script dat dat nummer uitleest zodra je een pasje op de lezer legt, en het doorgeeft aan het spel.
Dit is een trigger voor de code in het spel. Die code kijkt welk nummer binnenkomt en zoekt op wat daarbij hoort. Nummer zoveel is de financial controller, nummer zoveel is de inactieve relatie. “Gewoon een if-else statement”, zegt Thijs.
2. De tag opent een link, de bezoeker doet de rest
Voor ‘de getuigen’ werkte het anders. Op die tags zette Thijs een URL. Dat kan met een gratis app op je telefoon, zoals NFC Tools. Houdt een bezoeker zijn telefoon ertegen, dan opent die de link. Daarvoor heb je geen lezer en geen laptop nodig: de telefoon van de bezoeker doet het werk.
Achter elke link zat een chatbot die alleen wist wat die ene getuige gezien had. De receptionist weet iets anders dan de schoonmaker. Daardoor moest je ze allemaal ondervragen en zelf de puzzel leggen. Elke bot wist maar een stukje.
Zelf proberen
Wil je de eerste manier zelf bouwen, dan heb je nodig:
- een USB NFC-lezer, zoals deze van Thijs
- een paar NFC-tags: stickers, pasjes of sleutelhangers
- Claude Code, of een andere AI die code voor je schrijft en uitvoert
Geef Claude dan deze prompt. Hij begint bewust niet met code. Thijs zegt in de aflevering dat bijna iedereen meteen code laat rammen, terwijl je eerst vragen wilt laten stellen en een plan wilt maken. Dus dat staat erin.
Werkt dat, dan zit de rest in bij_scan. Een geluidje, een pagina die opent, een lamp die aangaat. Daar vraag je Claude gewoon om.
Waar je het nog meer voor kunt gebruiken
Thijs is inmiddels in gesprek met een standbouwer. Die zag het meteen: geef elke bezoeker een pasje, en één op de honderd scans wint een prijs. Zelf denkt hij aan een sleutelhanger waarmee je thuiskomt, even tegen de lezer houdt, en er gebeuren dingen in huis. Of een visitekaartje dat je LinkedIn opent.
Het leukste vind ik dat het geen businesscase hoeft te zijn. Thijs heeft er naar eigen zeggen nul klanten aan overgehouden, want zijn doelgroep liep die dag niet op de beurs. Wel een rij bij zijn stand, mensen die de volgende dag terugkwamen voor een ander scenario, en iemand die zei slecht geslapen te hebben omdat hij wilde weten hoe het werkte.
Links uit deze aflevering
- Another Dimension, het bedrijf van Thijs
- De video van de stand op de LinkedIn van Thijs, waar hij naar eigen zeggen “regelmatig totale onzin van AI” deelt, en woordgrapjes
- De USB NFC-lezer die Thijs gebruikte
Het tijdperk van de makers
Aan het eind van het gesprek zocht Thijs naar een naam voor deze tijd. Hij kwam uit op het tijdperk van de makers, en hij bedoelde het twee kanten op. Wie met AI kan werken, bouwt op de fiets een spel voor zijn kinderen. En wie goed is met zijn handen, wordt de komende jaren goud waard, omdat steeds minder mensen dat nog kunnen.
Een houten pasje dat een scherm laat reageren zit daar precies tussenin.
Welk ding bij jou op tafel zou je wel iets willen laten doen?
Nieuwe afleveringen van De Kabeltjesdoos krijg je als eerste in je mail, via de nieuwsbrief Onvermijdelijk.